Deze website maakt gebruik van Cookies

We gebruiken cookies om de website goed te laten functioneren, om functies voor social media te bieden en om ons websiteverkeer te analyseren. Meer informatie vindt u in de privacyverklaring.

Ik ga akkoord met het plaatsen van cookies voor:

Noodzakelijke functionaliteiten en anonieme statistieken
blog
nieuws

De kranten stonden er vol mee, de burgemeester en politici vonden er wat van en de petitie tegen zijn uitzetting werd door bijna 30.000 burgers getekend. Daniël Buter, een 19-jarige geboren en getogen Amsterdammer, werd in detentie geplaatst nadat bij zijn aanvraag voor een Nederlands paspoort bleek dat hij de Nederlandse nationaliteit was verloren. Hoe kan zoiets gebeuren?

Iemand die is geboren en getogen in Amsterdam, is een Amsterdammer maar nog geen Nederlander. Volgens de Rijkswet op het Nederlanderschap krijg je de Nederlandse nationaliteit als een van je ouders bij je geboorte Nederlander is. Een kind van ouders met verschillende nationaliteiten of van een ouder met een dubbele nationaliteit, wordt geboren met een dubbele nationaliteit.

Nederlanders met een dubbele nationaliteit kunnen hun Nederlandse nationaliteit in specifieke situaties verliezen. Volgens de krantenberichten zouden Daniëls ouders afstand hebben gedaan van de Nederlandse nationaliteit of de Nederlandse nationaliteit anderszins hebben verloren. De Rijkswet op het Nederlanderschap bepaalt dat wanneer een ouder afstand doet van de Nederlandse nationaliteit of de Nederlandse nationaliteit verliest, ook het minderjarige kind – met een dubbele nationaliteit - automatisch de Nederlandse nationaliteit verliest.

Wij zien zelden dat iemand een verklaring van afstand aflegt. Wat veel vaker voorkomt, is dat een Nederlander emigreert naar het land van zijn andere nationaliteit en dan het Nederlanderschap automatisch (en vaak zonder dat zelf te weten) verliest omdat hij langer dan 10 jaar buiten Nederland en Europa woont en in die tijd het Nederlandse paspoort niet heeft verlengd. Het nationaliteitsrecht bepaalt dat het minderjarige kind de Nederlandse nationaliteit dan ook automatisch verliest. In dit geval zou Daniël zijn Nederlanderschap op zijn vroegst op 13-jarige leeftijd zijn verloren, 10 jaar nadat zijn moeder Nederland heeft verlaten. Dit verlies treedt van rechtswege in, er ligt dus geen besluit aan ten grondslag. In het algemeen komt iemand er pas achter dat hij zijn Nederlanderschap is verloren als hij een nieuw paspoort aanvraagt. Dit kan dus jaren na het daadwerkelijke verlies zijn.

Intrekking van het Nederlanderschap is alleen in zeer specifieke gevallen mogelijk, zoals wanneer de betrokkene onherroepelijk is veroordeeld voor een zwaar misdrijf of als hij bij het naturalisatieverzoek onjuiste (identiteits-)gegevens heeft overgelegd. In het laatste geval wordt deze persoon geacht nooit Nederlander te zijn geweest. Het komt voor dat volwassenen die als kinderen met hun ouders zijn meegenaturaliseerd tot Nederlander en inmiddels zelf Nederlandse kinderen hebben, door toedoen van hun ouders (en dus buiten hun eigen schuld) achteraf bezien nooit Nederlander zijn geworden. Zij zijn naar school gegaan als Nederlander, zijn getrouwd als Nederlander, werkten als Nederlanders, maakten gebruik van hun Europese rechten op het vrij verkeer en kregen Nederlandse kinderen maar hebben nooit de Nederlandse nationaliteit gehad. Aan een intrekking gaat, anders dan bij de bovengenoemde automatische verliesgronden, een voornemen en besluit vooraf.

Het Europees Hof van Justitie heeft geoordeeld dat het aan de lidstaten is om de voorwaarden voor verkrijging en verlies van de nationaliteit te bepalen. Maar, omdat het verlies van het Nederlanderschap ook het verlies van het Unieburgerschap en de bijbehorende rechten met zich meebrengt, bepaalde het Hof dat de individuele omstandigheden moeten worden betrokken en dat het verlies niet onevenredig mag zijn.

Overigens verliezen minderjarigen hun Nederlanderschap niet als één van de ouders nog over de Nederlandse nationaliteit beschikt.

Daniël kwam er pas op zijn 15e of 16e achter en dat hij geen Nederlander was en geen rechtmatig verblijf in Nederland had. Hij is hier dan wel geboren met de Nederlandse nationaliteit (of misschien toch niet), hij ging naar een Nederlandse school, hij heeft Nederlandse vrienden en familie, hij voelt zich Nederlander, iedereen ziet hem als Nederlander, maar volgens de wet is hij geen Nederlander. Volgens de wet verblijft hij al jaren onrechtmatig in zijn eigen land. Zijn aanvraag voor een verblijfsvergunning werd afgewezen.

Tja, en dan is er vreemdelingendetentie, het sluitstuk van het vreemdelingenbeleid. Het beleid maakt het mogelijk om mensen die zonder verblijfsvergunning in Nederland verblijven, geen aanvraag- of bezwaarprocedure hebben lopen en niet terugkeren naar hun land van herkomst, in het uiterste geval gevangen te zetten met het oog op hun uitzetting. Er valt in het algemeen veel aan te merken op het detineren van mensen die geen strafbaar feit hebben begaan. En in het geval van Daniël, met een vast adres, familie en een leven in Nederland, is de toepassing van deze maatregel al helemaal niet te begrijpen.

En nu? Daniëls advocaat heeft recent een aanvraag ingediend voor een verblijfsvergunning op grond van zijn familie- en gezinsleven of het opgebouwde privéleven in Nederland. Deze procedure zal zo’n drie maanden duren. Gedurende die tijd verblijft Daniël in ieder geval rechtmatig in Nederland. Zijn Nederlanderschap heeft hij hiermee nog niet terug. Maar als Daniel inderdaad oud-Nederlander is en hij straks een verblijfsvergunning krijgt, dan kan hij over een jaar weer Nederlander worden door optie

Elles Besselsen
Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken.

aanmelden nieuwsbrief

dhr.    mw.

Ik ben op de hoogte van en akkoord met de privacyverklaring